Jestem surdopedagogiem, logopedą i terapeutą ręki. Pracuję głównie z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Jednak coraz częściej trafiają do mnie maluchy w pierwszych latach życia.

Staram się podchodzić do dziecka w sposób holistyczny, interesuje mnie ono jako całość. Wymowa głosek, słuch, wzrok i napięcie mięśni, to kilka z wielu elementów układanki. Trzeba je ze sobą zgrać, dopasować, aby młody człowiek miał dobry start. I w tym jest moja rola – sprawdzić, w których sferach rozwój przebiega prawidłowo, a nad którymi trzeba popracować.

Chętnie korzystam z fachowej wiedzy i doświadczenia innych specjalistów. Dlatego w razie potrzeby kieruję do nich moich podopiecznych. Największy nacisk kładę na współpracę z ortodontą dziecięcym, fizjoterapeutą, a także laryngologiem.

Na zajęciach stosuję gry i zabawy, aby kolejne powtórzenia były jak najlepszą zabawą zarówno dla dziecka, jak i dla mnie. Poza standardowymi metodami logopedycznymi wplatam elementy m. werbo tonalnej Guberiny, m. Montessori, ostatnio również m. krakowskiej.

<b>MAGDALENA ŻELAZKO</b>
MAGDALENA ŻELAZKOlogopeda, surdopedagog, terapeutąa ręki
ZAPISY:
Tel. : 600 214 963

Zajęcia odbywają się w wybrane soboty w godzinach 09.00 – 14.00. Najbliższe terminy zajęć to:

15 wrzesień 2018 r.

 

PROFILAKTYKA LOGOPEDYCZNA

Rozwój prawidłowej artykulacji odbywa się na bazie prawidłowej budowy i funkcji aparatu mowy. Zaczyna się już w życiu płodowym i doskonali się do około 7. roku życia.

Niestety po drodze mogą wystąpić różne czynniki zakłócające. Gdy nakładają się na siebie skutecznie, utrudniają prawidłową artykulację.

Dziecko, które dobrze je – dobrze mówi, a w przyszłości dobrze czyta i pisze. To jest oczywiście skrót myślowy, ale pokazuje zależności w rozwoju.

Prawidłowa budowa aparatu artykulacyjnego, zwłaszcza języka i warg, prawidłowy zgryz, ilość zębów.

Oddychanie nosem w czasie spoczynku, czyli wtedy gdy dziecko nie mówi lub śpi.
Prawidłowe gryzienie, żucie z zamkniętymi ustami i połykanie pokarmów.

Prawidłowe wzorce ruchowe pełzania, raczkowania i chodzenia.

Wszelkie nieprawidłowości w budowie wrodzone i nabyte (m.in.: rozszczepy, skrócone wędzidełka podjęzykowe, podwargowe, wady zgryzu, ubytki zębów itp.).

Nawykowe oddychanie przez usta (po infekcjach, związane z alergią, przerostem migdałków).

Parafunkcje po 1. roku życia – ssanie kciuka, smoczka, obgryzanie paznokci, ołówków, kredek itp., a także przedłużające się ssanie z piersi i butelki.

Opóźnienia lub nieprawidłowości w rozwoju psychoruchowym (omijanie etapów np. raczkowania).

Dzieci u których występują w/w czynniki zaburzające rozwój artykulacji powinny jak najwcześniej trafić na konsultacje do neurologopedy lub logopedy pracującego z małymi dziećmi. Chodzi tu o uzyskanie wskazówek, na co rodzic powinien zwrócić uwagę, jak korygować nawyki niepożądane z punktu rozwoju artykulacji.