Implant, czyli inaczej  mówiąc wszczep, jest nowym korzeniem, który zastępuje korzeń brakującego zęba. Oznacza to, że za pomocą implantu można stworzyć nowy ząb w miejscu, gdzie go brakuje. Poza odbudową jednego zęba, czyli założeniem jednej korony, można odbudowywać także całe grupy zębów i wykonywać mosty, uzupełniając w ten sposób braki nawet wszystkich zębów. Do wykonania takiej pracy wymagane jest jednak kilku implantów.

Można wykorzystać implant do stabilnego mocowania protezy całkowitej w przypadku bezzębnej szczęki lub żuchwy, dzięki czemu proteza nie spada podczas jedzenia. Osadzenie protezy na zatrzaskach, pozwala ograniczyć zasięg protezy, uwolnić podniebienie i  zwiększyć doznania smakowe, oraz poprawić komfort  pacjenta cierpiącego na odruch wymiotny przy użytkowaniu protez. Dzięki implantom nie trzeba szlifować naturalnych zębów pod korony i mosty protetyczne.

Na świecie jest wiele systemów implantologicznych, różniących się wielkością,  średnicą, kształtem, rodzajem gwintu, mocowań a także różnego rodzaju  narzędzi do ich obsługi. Stąd ważna jest znajomość  systemu, by w razie konieczności wymiany jakiegoś elementu lub naprawy lekarz wiedział jakich narzędzi użyć.

Implant wykonany jest z tytanu. Ma kształt walcowatej lub stożkowatej śruby, posiadającym odpowiednio ukształtowany gwint. Tytan jest materiałem posiadającym zdolność osseointegracji czyli trwałego zrostu z kością, tak jak zrastają się złamane części kości.

W środku implantu znajduje się gwint wewnętrzny, który służy do połączenia z łącznikiem. Łącznik wystaje już do jamy ustnej, powyżej poziomu dziąsła. Na nim właśnie zostanie wykonana odbudowa protetyczna: korona lub zamocowanie protezy. W zależności od miejsca założenia implantu i kąta jego nachylenia stosuje się różne rodzaje łączników. Zawsze powinno się dobrać taki, który zapewni jak najbardziej funkcjonalną i estetyczną odbudowę brakujących zębów.

W przypadku wszczepienia implantu w szczęce górnej, należy zwykle odczekać od 4-7 miesięcy na zrośnięcie się implantu z kością, a dopiero po tym czasie wykonać uzupełnienie protetyczne. W szczęce dolnej, czyli żuchwie, charakteryzującej się większą gęstością kości, proces ten jest szybszy (ok. 3-ech miesięcy). Przy odpowiednich warunkach w jamie ustnej pacjenta, można podczas jednego zabiegu wprowadzić implant i wykonać tymczasowe uzupełnienie protetyczne.
Implanty znacznie gorzej wgajają się u osób palących nałogowo papierowy. Palacz, myśląc o implantach, musi zerwać z nałogiem i po ok. 6 miesiącach zgłosić się do lekarza na konsultację i podjęcie decyzji o zabiegu. Poza tym, istnieją stany chorobowe, w których postępowanie implantologiczne musi być odpowiednio prowadzone. Należą do nich m. in. cukrzyca, choroby układu krążenia, osteoporoza, choroby stawów. O tym, czy w tych przypadkach można założyć implanty, decyduje lekarz na podstawie odpowiednich badań, a także przygotowania pacjenta i właściwej opieki przed i po zabiegu.
Jest to możliwe pod warunkiem odpowiednich warunków anatomicznych i tkankowych ( jakość kości) w jamie ustnej pacjenta. Decyzję co do takiego leczenia może podjąć tylko implantolog po wnikliwej analizie danego przypadku.
Pierwsze  4 implanty tytanowe założone zostały w 1965 i do dziś pełnią swą funkcję w jamie ustnej. W przypadku prawidłowego wykonania wszystkich etapów pracy oraz prawidłowej higienie i systematycznych kontrolach stomatologicznych mogą one służyć do końca życia.
Zbyt mała powierzchnia lub gęstość kości jest poważnym utrudnieniem przy wszczepieniu implantu. W takim przypadku należy wykonać odpowiednie badania radiologiczne, celem określenia wysokości i szerokości tkanki kostnej w miejscach przewidzianych do implantacji. W przypadku jej braku można wykonać zabieg Sterowanej Regeneracji Kości. Polega on na uzupełnieniu brakującej tkanki kostnej za pomocą specjalnego materiału kościozastępczego, który najczęściej miesza się z przeszczepem kości własnej pacjenta. Najnowsza metoda regeneracji kości polega na na dodaniu do tych materiałów preparatu masy płytkowej z krwi pobranej od pacjenta i specjalnie spreparowanej. Dzięki temu proces regeneracji kości przebiega znacznie szybciej i z lepszym efektem. Po powiększeniu tkanki kostnej, ok. 3-4 miesiące, następuje zabieg implantacji. Istnieją również sytuacje, że powiększenie kości odbywa się jednocześnie z założeniem implantu, o tym jednak, czy można taki zabieg wykonać, decyduje lekarz po wnikliwej analizie danego przypadku.

Dzięki implantom najnowszej generacji, o odpowiednim kształcie i powierzchni, oraz technice diagnostyczno-chirurgicznej można założyć implanty oraz natychmiastowo osadzić na nich korony lub mosty. Jest to możliwe, jeśli  w jamie ustnej pacjenta istnieją odpowiednie warunki ku temu i dotyczy to zarówno braku pojedynczego zęba, jak i szczęk bezzębnych. Precyzyjne komputerowe zaplanowanie umiejscowienia implantów pozwala na wirtualne przeprowadzenie zabiegu. Dzięki temu możliwe jest wykonanie korony, mostu czy protezy całkowitej przykręcanej na stałe jeszcze przed przeprowadzeniem zabiegu. Należy jednak pamiętać, że wszystkie odbudowy natychmiastowe są tymczasowe i po kilku miesiącach od implantacji muszą być wymienione na docelowe.

Leczenie odroczone – czyli wykonanie docelowej pracy protetycznej (koron, mostów czy protezy całkowitej opartej na implantach) po okresie osteointegracji jest bardziej bezpieczne i przewidywalne. W okresie gojenia pacjent może użytkować zwykłe protezy, w których obciążenie nie przenosi się bezpośrednio na implant, do czasu jego pełnego połączenia z kością.

Obecnie jest to bardzo dobrze udokumentowana i powszechnie stosowana metoda uzupełnień braków zębowych. Jej skuteczność sięga 96%.
W pojedynczych przypadkach implanty nie przyjmują się. Występuje ich nadmierna ruchomość w okresie wgajania się i muszą zostać usunięte. Nie jest to groźne dla zdrowia, wiąże się jedynie z ewentualną ponowną implantacją lub zmianą koncepcji uzupełnienia braków zębowych.

Liczba zastosowanych implantów u danego pacjenta zależy oczywiście od liczby utraconych zębów, ale też od warunków w jamie ustnej, gęstości kości i  szerokości wyrostka w szczęce lub w żuchwie oraz przyjętego rozwiązania: mniej implantów potrzeba dla protez, więcej dla mostów cementowanych lub przykręcanych na stałe.

Przy bezzębiu nie wszczepia się tej samej liczby zębów, co utracone. Dla bezzębia w szczęce przy dobrych warunkach kostnych można rozważyć  zastosowanie 6-9 wszczepów dla osadzenia protezy na stałe.

W żuchwie liczba implantów może być mniejsza i wynosi od 5-8,  choć są systemy, które opierają się na 4 implantach.

Korzyścią leczenia implatnologicznego jest ochrona żywotności zębów i wygodna higiena jamy ustnej, w porównaniu do leczenia przy pomocy mostów lub protez ruchomych. Niektórzy pacjenci nie akceptują stosowania protez ruchomych i dla nich jest to metoda z wyboru. Koszt leczenia implantologicznego jest zawsze ustalany indywidualnie, po szczegółowej analizie poszczególnych czynników, m.in. ilości braków zębowych, gęstości kości, pracy laboratorium, rodzaju rekonstrukcji pracy protetycznej. Leczenie przy pomocy implantów jest mniej obciążające dla sąsiednich zębów, a jest to wartość wymierna, nie tylko finansowo.

Zabiegi implantacji to bardzo dobrze udokumentowane, nowoczesne leczenie, zgodne ze współczesnym stanem wiedzy, które zostało naukowo sprawdzone i jest wykorzystywane od dziesięcioleci przez lekarzy na całym świecie.
W zależności od stanu zdrowia każdego pacjenta potencjalne czynniki ryzyka mogą się różnić. Zła higiena jamy ustnej lub utrudnione gojenie ran w związku z istniejącymi schorzeniami ogólnymi może wpłynąć na sukces leczenia implantami.

Ponieważ każda chirurgiczna procedura niesie ze sobą potencjalne ryzyko, ocena, czy leczenie implantologiczne jest odpowiednim rozwiązeniem musi być skonsultowana z lekarzem.

Implanty można wszczepiać wszystkim ogólnie zdrowym osobom dorosłym, u których proces rozwoju i kształtowania kości szczęk zosał zakończony. Kolejnym warunkiem jest ogólny stan zdrowia, który ma istotny wpływ na powodzenie leczenia; przebyte choroby ogólne, takie jak cukrzyca, nowotwory, choroby krwi, osteoporoza, itd., mają negatywny wpływ na proces wgajania się implantu. Dodatkowo ważna jest ilość i jakość kości w miejscu planowanego umieszczenia implantu.
Zabieg wszczepienia implantu wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, jest zatem całkowicie bezbolesny. Po zabiegu pacjent może odczuwać dolegliwości porównywalne do zabiegu ekstrakcji zęba.